Het hippiefestival is weer voorbij. Het gevoel is gebleven. Het gevoel, de hoop dat de wereld er een stuk mooier uit kan zien. Het hippiefestival haalt het beste in mensen naar boven, de goeie wil die er wel in zit maar in het dagelijks leven te weinig getriggerd wordt. Hoe kunnen we dat vasthouden? Wat is het precies dat zo'n goed gevoel geeft?
Het enthousiasme begint bij het verlangen naar een ontspannen muzikaal weekend, wellicht om de vakantie in te luiden, en gaat als een lopend vuurtje over en weer tussen de organisatie, de muzikanten, de geluidsmensen, de vrijwilligers, de kraamhouders, de busjesmensen en de bezoekers. De kleurrijke kleding die bij het hippietijdperk hoort, maakt je vrolijk en de vredelievende sfeer die bij hippies hoort maakt dat je milder wordt in je oordeel over mekaar. Die positieve houding werkt aanstekelijk. Het voelt goed om elkaar met respect te bejegenen en gewoon simpel plezier te maken. Iedereen z'n ruimte te laten en de verschillen te vieren. Wat een feest is het als je zo met elkaar omgaat. Hopelijk kunnen we die positiviteit zich als een inktvlek laten uitbreiden. De positiviteit doortrekken in het dagelijks leven. Lang leve vredelievendheid. Lang leve het hippiefestival!