Hello beautiful people!
Mijn naam is Mary Ann van der Loo. Ik woon in Waddinxveen en ik kom al vanaf 2009 elk jaar trouw naar het hippiefestival in Gorinchem met mijn drie kinderen en lieve hippievrienden. Want.. of er nou regen is of zonneschijn, het is altijd een muzikaal warm bad om in te vallen, waarin iedereen zich welkom voelt en gezien.
Stiekem was mijn grote droom altijd om zelf een keer op dat podium te staan, maar ik kwam niet uit Gorinchem, voelde me toch wat onzeker bij al die goede muzikanten en nam dus ook geen stappen om mijn droom te verwezenlijken. Totdat in 2020 het online hippiefestival nog iemand zocht om op een klein podium op te treden. Toen heb ik het er toch op gewaagd en een half uur lang Melanieliedjes gezongen. Ja en nu.. sta ik straks op dat échte podium
Toen ik 9 werd kreeg ik van mijn vader het mooiste cadeau ooit, een soundmixer met microfoon en karaokebandjes. Ruim een jaar later overleedt hij, maar ik ben nooit gestopt met zingen. Ik vond al snel Melanie- en Beatleplaten in het kastje van mijn moeder, die ik nog grijzer draaide dan ze al waren en toen ik 12 was mocht ik mijn allereerste gitaar uitzoeken. Ik kreeg les van mijn oudere nichtje Debbie en ging al snel met haar mee naar gitaarles. Ook zij is niet meer bij ons, maar zie haar stralende lach nog steeds voor me. "Eindeloze lach" is een eigen nummer wat ik heb geschreven over haar en te beluisteren op mijn you tube kanaal.
Muziek is altijd mijn houvast geweest en bracht me weer terug bij mezelf en mijn gevoel als ik dat kwijt dreigde te raken. Het is deel geworden van wie ik ben en als ik niet de ruimte vind om te spelen, compenseer ik dat met veeeeeeel gedichten schrijven en dansen. In het dagelijks leven zorg ik voor mij drie prachtige kinderen, werk ik als archeotolk in het Archeon en vermaak ik mijn fans op het kinderdagverblijf met de gitaar.
Tot snel!
Bloemengroet van Mary Ann